Aliza Lapierre: Ultra Atlet Şampiyonu

Eski bir buz hokeyi oyuncusu olan Aliza Lapierre, üniversiteden mezun olduğu ve geriye bakmadığı zaman koşmaya güveniyordu. Lapierre, ilk 100 mil yarışındaki en hızlı ikinci hanımıydı ve bu ay Ultra Trail Dünya Turu’nda mücadele etmek için bu ay Japonya’ya seyahat ediyor.

Yaş: 34

Konut: Williston

Aile: Koca, George; İki köpek ahşabı ve zambak

Meslek: Para-eğitimci

Birincil Spor: Ultra Koşu

VS: Her zaman koşucu oldun mu?

AL: Beş yaşından itibaren buz hokeyi ve St. Lawrence’daki üniversiteyle birlikte büyüdüm. Üniversiteden sonra bir miktar yığın kaybetmenin ve topluma yeniden katılmanın zamanının geldiğine karar verdim, bu yüzden günde üç mil ve hafta sonu altı mil koşmaya başladım. Sonra Vermont City Maratonu için antrenman yapmaya karar verdim. Bir sonraki adım buydu. 2004’te Vermont 50’yi duydum ve tam olarak ne kadar uzağa gidebileceğimi görmenin yanı sıra denemeyeceğime inandım. O ilk yıl Ultra koşmak gibi düştüm.

VS: 50 milyonla durmadın, değil mi?

AL: Birkaç yıl boyunca 50’ler yaptım ve sonuçta 2010’da 100 milyon denedim. Otuz 50 milyon ve altı 100 millik yaptım.

VS: Böyle cezalandırıcı bir deneyimden hoşlanıyorsunuz?

AL: Doğada olmanın yanı sıra kendi ayağımı kontrol etmeyi de seviyorum. Gönüllüler diğer katılımcılar gibi gerçekten ilham verici. Siz de aynı şekilde birbirinizi destekliyorsunuz.

VS: Bu destek sistemi hakkında biraz konuşalım.

AL: Bazı ırklar, orada ya da bölgesel bir yarışta gönüllü olmanıza veya belirli bir saatlik yol çalışması yapmanıza ihtiyaç duyar. Bu ırklar oldukça pahalı olduğu için görüşümü düşündüğüm zamanlar oldu. Koşmak için 450 dolar ödüyorsunuz ve sizden zaten zaman için sarılmış olduğunuz ve bu sizi düşünmenizi sağladığınız gönüllü saatler istiyorlar. Öte yandan, gönüllülüğün yanı sıra geri dönerek de çok şey keşfettim. Bir izi korumanın yanı sıra geliştirmek için ne gerektiğini keşfettim. Bunu hep kabul etmiştim. Aynı şekilde, insanlar için tezahürat yapan gönüllü olmaktan hoşlandığımı gördüm. Dünyanın en büyük koşucusu olmasalar bile, insanların çizgiyi ayakta izlerken yüksek bir yükseklik sağlar. Gönüllülük benzer şekilde, bu yarışlardan birkaçı hızlı bir şekilde dolduğundan bir alan almanızı sağlar. Batı, California’daki dayanıklılıkları belirtir, örneğin, koşmak için başvuran insanların sadece yüzde 2’sini alıyor.

VS: En keyifli ultra yarışınız neydi?

AL: Birincisi en keyifliydi. 2010’da Vermont 100’dü. En hızlı zamanımdı, benim ev kursumdu, aynı zamanda evim oradaydı, bu yüzden unutulmazdı. [Editörün Notu: Lapierre, yarışı ve genel olarak yedinci sırada yer alan ikinci bayandı].

VS: En zor yarışınız neydi?

AL: Her yarışın kendi zorlukları olduğu için bir tane seçmek zor. Leadville 10.000 feet yükseklikte ve deniz seviyesinden gelmek zorlaştırıyor. Western belirginler son derece zor olabilir, çünkü kanyonda sıcaklık 110 ve Vermont’taki kıştan geliyor.

VS: Kıştan yaza gitmekten bahsetmişken, bu kış Kanarya Adaları’nda koşmadınız mı?

AL: Kuzey, 120 kilometre olan Transgrancanaria ile ve 2.500 feet’ten fazla tırmanma ve azalanla ilgili yaptım. Bu, adanın kuzey ucundan güneye doğru bir nokta yarışı ve kesinlikle bir deneme günü geçirdim. Sekiz Mile’de kusmaya başladım ve yarış boyunca devam ettim ve tamamladıktan sonra. Yakıt ve nemlendirilmiş kalmak oldukça zordu. [Editörün Notu: Buna rağmen, Lapierre kadınlar arasında 8. ve Amerikalı kadınlar arasında ilk kez tamamladı.]

VS: Tam olarak nasıl antrenman yapmak için zamanınız var?

AL: Sadece günün her anını planlamanın yanı sıra çok zaman yönetimi. Yatmadan önce ertesi gün ne yapmam gerektiğini ve bunu yapmak için ne gerektiğini anlıyorum. Eğer işten önce sabah 4’te koşmak için sabah 3’te kalkmam gerekiyorsa, bunu yaptığım şey bu. Evim, eğitimimin çok zaman aldığını son derece anlıyor, bu yüzden bu konuda kutsanmışım.

VS: Herhangi bir yaralanma oldu mu?

AL: İlk büyük yaralanmam, ultra koşmanın ikinci yılındaydı. Beni iki yıldan fazla bir süre dışarıda tutan hasarlı bir femurum vardı. Bundan sonra, sadece tipik bir yol yaralandı – ayaklarımdaki hasarlı kemikler, hasarlı kaburgalar ve hasarlı bir el. Sanırım bunlar benim için tipik yaralanmalardır, bu yüzden sonbaharın yanı sıra gezi yapan büyük bir yol yaptığınızda, sanırım.

VS: Uçma korkunuz olduğunu kontrol ettim, ancak açıkça yarışmalara uçtunuz mu?

AL: En iyiye karşı mücadele etmek istersem New England dışına seyahat etmek zorundayım. Dünya çapında alanlar çeken çok sayıda fantastik yarış var, bu yüzden olasılığı almanın yanı sıra uçmak ve en iyisi için umut almalıyım. İdeal olarak yeni insanlarnull